Επίσης η κυριακάτικη αργία πλην ορισμένων ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι η ΚΟΙΝΗ ΜΕΡΑ που μπορούμε να έχουμε κοινό ελεύθερο χρόνο: Για να δούμε τις παρέες μας, τους δικούς μας, να κάνουμε μαζί άλλα πράγματα που μας ευχαριστούν κλπ. Η κατάργηση αυτής της κοινής μέρας, μας οδηγεί στην περαιτέρω μοναξιά, στην περαιτέρω αποξένωση! Πόσο δίκιο έχει το γνωστό τραγούδι "...το Σάββατο μπορείς;/όχι, όχι/την Κυριακή μπορώ/ναι, αλλά δεν μπορώ εγώ...".
Σκέψου λοιπόν:
Αν την Κυριακή καθιερώσουν το άνοιγμα των καταστημάτων κάποιοι συνάνθρωποί μας ΔΕΝ θα ξεκουράζονται, ΔΕΝ θα βλέπουν τους φίλους και τις οικογένειές τους... Το θέλεις αυτό;
Αν τελικά καταργηθεί η Κυριακάτικη αργία σε ένα κλάδο, αυτό θα επεκταθεί σταδιακά σε ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους. Θα δουλεύουμε –όλο και λιγότεροι- όλο και πιο εξοντωτικά... Το θέλεις αυτό;
Αν πηγαίνουμε για ψώνια τις Κυριακές, δίνουμε άλλοθι σε κυβέρνηση και μεγάλες επιχειρήσεις, να προχωρήσουν σε ανεξέλεγκτα ωράρια και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της ανάγκης για δουλειά. Το θέλεις αυτό;
Γιατί πρέπει και την Κυριακή να είναι ανοιχτά τα μαγαζιά;;; Έτσι, θα εξοντωθούν εργαζόμενοι και μικρομαγαζάτορες, που θα πρέπει να είναι στο πόδι εφτά μέρες τη βδομάδα.... Το θέλεις αυτό;;;
- Σκέφτομαι τους εργαζόμενους και τους μικρομαγαζάτορες.
- Σκέφτομαι τις οικογένειές τους.
- Σκέφτομαι το δικό μου εργασιακό μέλλον.
- Να μη ζήσουμε σαν δούλοι.
- ΔΕΝ μας λείπουν οι μέρες για να ψωνίζουμε.
- Μας λείπουν τα χρήματα και οι ώρες για να ζήσουμε!
- Δεν ψωνίζω τις Κυριακές!