1. Είμαστε σε εποχή πολέμων και κρίσης, πολιτικής αντίδρασης, αλλά και εξεγέρσεων. Οι άνεμοι του πολέμου σαρώνουν τον πλανήτη, γίνονται κομμάτι της ζωής, αναπόσπαστο τμήμα της οικονομίας, της διαμόρφωσης των πολιτικών συστημάτων, της ιδεολογίας, του πολιτισμού. Οι άρχουσες τάξεις επιχειρούν να διασπείρουν ένα νέο “πολιτισμό” γεμάτο από μίσος, πολεμικές ιαχές, εθνικισμό, ρατσισμό, μισογυνισμό. Να μας πείσουν ότι η Γκουέρνικα της εποχής μας, η ηρωική Γάζα είναι κάτι που πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί του. Κι όμως δεν τους περνάει!
Η ηρωική αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, όπως και των άλλων λαών που αντιστέκονται από την Κούβα, έως τον Λίβανο και το Ιράν, μένει ανεξίτηλα χαραγμένη στο νου και τις καρδιές των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Η Μινεάπολις έδειξε πως μια αποφασισμένη κοινωνία μπορεί να διώξει τους φονιάδες του πιο αδυσώπητου κατασταλτικού μηχανισμού του πλανήτη. Τα εκατομμύρια διαδηλωτών για τη Γάζα ή τα Τέμπη, οι μεγάλοι αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, οι απεργίες των λιμενεργατών στη Μεσόγειο που δηλώνουν ότι δε φορτώνουν όπλα για τον πόλεμο, η μεγαλειώδης κινητοποίηση των αγροτών, δείχνουν ότι η μάχη για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα, και ελευθερίες θα είναι πιο σκληρή από όσο νομίζουν οι αστικές κυβερνήσεις και κράτη ή οι μεγάλοι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί. Στους δρόμους του αγώνα αλλά και στις πολιτικές αναζητήσεις και διεργασίες ξαναγεννιέται μέσα στους λαούς η ανάγκη και η δυνατότητα ενός άλλου δρόμου που θα εξασφαλίσει την ειρήνη, την ελευθερία και την αξιοπρεπή ζωή.
