Διάλογος #25 - 6η Συνδιάσκεψη

 - ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πάμε πιο θαρρετά, συγκροτημένα και αποφασιστικά [του Λέανδρου Μπόλαρη]

 - Αριστερά και οικολογική κρίση. Κρίση έχεις και φαίνεσαι! [του Μιχάλη Σκούρτη]

Διάλογος #24 - 6η Συνδιάσκεψη

- Για μια συμβολή των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ στην 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

- Η 6η Συνδιάσκεψη στην εποχή των πολέμων του κεφαλαίου: Θέσεις και καθήκοντα [των Σ.Καλοειδά-Θ.Σαμούτη]

- Για την παρέμβασή μας στο ζήτημα του πολέμου [του Χρήστου Νομίδη]

Διάλογος #23 - 6η Συνδιάσκεψη - Παρεμβάσεις Οργανώσεων

- 2ο Κείμενο συμβολής Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης - νΚΑ στον διάλογο για την 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

-  Συμβολή της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης στην 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

- Πρωτοβουλία για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική: Πρόταση τροπολογίας στις θέσεις σχετικά με τον απολογισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

- ΣΕΚ : Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αντιμέτωπη με τη μεγάλη πρόκληση

- Το ΕΚΚΕ για την 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Διάλογος #22 - 6η Συνδιάσκεψη

- Οι δυνατότητες του εργατικού κινήματος και η συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Μιχάλη Ρίζου]

- Κειμενο παρεμβασης για την 6η Συνδιασκεψη [του Δημητρη Αργυρού]

- Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο και πρόγραμμα, με ανατρεπτική κοινή δράση ή μίνιμουμ Μέτωπο και πρόγραμμα; [του Μπάμπη Συριόπουλου]

- Κείμενο συμβολής στην 6η Συνδιάσκεψη [του Μιχάλη Σκούρτη]

- Πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες της εργατικής τάξης Ο ρόλος των επαναστατών μαρξιστών σε αυτές [του Κώστα Δικαίου]

- Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Τι έχει να πει η αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά; [του Αντώνη Δραγανίγου]

- Η αντικαπιταλιστική αριστερά απέναντι στην εποχή του πολέμου και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας [του Παναγιώτη Μαυροειδή]

- 6η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ: να μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη – δεν θα έχουμε πολλές. [του Μάνου Σκούφογλου]

Διάλογος #21 - Εκλογές 2023

-- Χαιρετισμός του Μουσταφά Τσολάκ στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις 19 Ιουνίου

 

-- Χρειάζεται τομή, όχι διαχείριση της «υπαρκτής Αριστεράς» [του Άγγελου Χάγιου]

 

-- Νέες οχυρώσεις για την ΕΕ–φρούριο [του Γιώργου Πίττα]

 

-- ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να ανθίσει η ελπίδα της ανατροπής [του Μιχάλη Ρίζου]

 

-- ΣΥΡΙΖΑ: Κεντροαριστερά χαμηλών «πτήσεων» [του Γιώργου Κρεασίδη]

 

-- Αναγκαία μια ισχυρή αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά για την αντεπίθεση του κινήματος [της Μαρίας Καραμπέλη]

 

-- ΚΚΕ: «Μόνη αντιπολίτευση» ενάντια σε κάθε ανατρεπτική αριστερή φωνή [του Κώστα Τουλγαρίδη]

 

-- ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για την ήττα της ΝΔ, τη νίκη των αγώνων μας! [του Γιώργου Ράγκου]

Διάλογος #20: Εκλογές 2023

-- Το φάντασμα της συντηρητικοποίησης και η πραγματικότητα στην κοινωνία [του Κώστα Παπαδάκη]

-- Τώρα, πιο αποφασιστικά ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά [του Μάνου Σκούφογλου]

-- Δυναμώνουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά [της Ελένης Βαφειάδου]

-- Χρειάζεται μια άλλη αριστερά με αποφασιστική στάση, πρόγραμμα ανατροπής και προοπτική επαναστατική [του Αντώνη Δραγανίγου]

-- Μπορούμε να τους σταματήσουμε με τους αγώνες μας [του Θανάση Διαβολάκη]

-- Δεν υπάρχει νίκη και αντιπολίτευση χωρίς σύγκρουση με το αστικό πλαίσιο [του Νίκου Κρασάκη]

-- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει πρόταση εξουσίας που δεν είναι κυβερνητική [του Άγγελου Χάγιου]

Διάλογος #19: Εκλογές 2023

-- Το "κάλπικο" μήνυμα να μη νικήσει το αληθινό. 11 σκέψεις για τα εκλογικά αποτελέσματα [του Κ. Παπαδάκη]

 

-- Η ρήξη με το συντηρητισμό στην αριστερά, όρος για τη λαϊκή αντεπίθεση [του Παναγιώτη Μαυροειδή]

 

-- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλάει για σύγκρουση και το εννοεί! [της Δέσποινας Κουτσούμπα]

 

-- Να γίνουμε από χαμένη γενιά, η γενιά της ανατροπής [της Βίκης Χαρχαρίδη]

 

-- Ζήσαμε ένα ψήγμα εργατικού ελέγχου στο χώρο των τεχνών [της Αλεξάνδρας Μαρτίνη]

Διάλογος #18: Κείμενα για την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία

-- ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις εκλογές για ανατρεπτική αντιπολίτευση [του Γιάννη Ελαφρού]

-- Εργατική απάντηση στα εγκλήματα των ιδιωτικοποιήσεων: Εργατικός έλεγχος είναι η λύση [του Λέανδρου Μπόλαρη]

-- ΜέΡΑ25: «Ρεαλιστική ανυπακοή», δηλαδή υποταγή [του Γιώργου Τραχανά]

-- Τέμπη: Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συνένοχη στο έγκλημα για τρεις λόγους [του Γιώργου Παυλόπουλου]

-- Η έκρηξη του κινήματος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι εκλογές. [του Τάκη Ζώτου]

-- Αριστερά για το κίνημα, ή πίσω και κόντρα σε αυτό; [της Θεοδώρας Κατσαράκη]

-- Πρόταση ανατροπής από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Αντώνη Δραγανίγου]

Διάλογος #17: Κείμενα για την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία

- Λιτότητα και καταστολή πάνε μαζί [του Κώστα Παπαδάκη]

- Κυπριακό …«κλειδί» στο γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ της ΝΑ Μεσογείου [του Γιώργου Παυλόπουλου]

- Επιστολή απάντησης σε ένα κείμενο της Εργατικής Αλληλεγγύης [Πρωτοβουλία για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική]

- Κρίκος η ενίσχυση των επαναστατικών κομμουνιστικών δυνάμεων [του Άγγελου Χάγιου]

- Συμπόρευση για ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ ή συσπείρωση για ισχυρή Αντικαπιταλιστική Αριστερά; [των Ζ.Μελαμπιανάκη, Π.Αυθίνου]

- Φεστιβάλ ΛΑΕ: Eνότητα, αλλά σε ποια κατεύθυνση; [του Γιάννη Σηφακάκη]

Τα σκουπίδια της πολιτικής και οι άνθρωποι των αγώνων

του Χρήστου Παναγιωτόπουλου*

Τα σκουπίδια της πολιτικής και οι άνθρωποι των αγώνων: Μια αγωνιστική «παράσταση» τελείωσε, ο αγώνας συνεχίζεται!

Με τα μούτρα στην δουλειά έχουν πέσει οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα από χθες το βράδυ που ανακοινώθηκε η μη συνεχίσει των κινητοποιήσεων από την ΠΟΕ ΟΤΑ. Κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες μιας δύσκολης εργασίας δίνουν την μάχη με τα σκουπίδια για δώσουν στους πολίτες της πόλης καθαρές, από τα μικρόβια και τη δυσοσμία. Τα σκουπίδια έμειναν 11 ημέρες στους δρόμους των πόλεων και των χωριών και την ευθύνη αποκλειστικά και μόνο έχει η κυβέρνηση αφού με την πολιτική της προκάλεσε την ομόφωνη απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου που τους έδειξε την πόρτα της απόλυσης . Τι έπρεπε να κάνουν αφού σε 10.000 ανθρώπους -6. 500 λέει το υπουργείο- τους ανακοίνωσαν με βίαιο τρόπο ότι απολύονται όταν οι συμβάσεις τους σύμφωνα με το νόμο έληγαν 31. 12. 2017;

Διάλογος #16: Κείμενα για την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία

- "Quo Vadis ΑΝΤΑΡΣΥΑ ;" [του Χαρίδημου Μανουσάκη]

- Υπερ-μνημόνιο για πάντα ή έξοδος από την ΕΕ; [του Παναγιώτη Μαυροειδή]

- Προετοιμάζουν μνημονιακή εθνική συνεννόηση [του Γιάννη Ελαφρού]

- Ο λανθάνων αντισημιτισμός του Άκη Γαβριηλίδη ανοίγει το δρόμο προς το φασισμό [του Κώστα Παλούκη]

- Βενεζουέλα: H απάντηση στην κρίση είναι η ρήξη με τον καπιταλισμό, όχι μεγαλύτερη προσαρμογή [του Λέανδρου Μπόλαρη]

- Η κυβέρνηση έχει πια κοινωνική αντιπολίτευση [του Γιάννη Ελαφρού]

Ημερίδα διαλόγου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Σάββατο 27 Μαϊου

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ (Ημερίδα διαλόγου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ)* 

ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΜΑΙΟΥ, 5-10μμ - Πολυχώρος ΜΟΛΥΒΙ (Ιερά Οδός 154 & Νάξου, Αιγάλεω, σταθμός ΜΕΤΡΟ Ελαιώνας)

5.00 μμ-7.30 μμ: Ευρώ, ευρωζώνη, ΕΕ: μπορεί να υπάρξει έξοδος; Είναι άλλη η «αρχιτεκτονική» της ερυωζώνης κι άλλη της ΕΕ; Μπορεί να υπάρξει ρήξη με την ευρωζώνη κι όχι με την ΕΕ; Υπάρχουν «στάδια» στη διαδικασία της ρήξης; 

Άνοιγμα: Γιάννα Κατσιαμπούρα (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) - Συζητούν: Νίκος Στραβελάκης, (οικονομολόγος), Γιάννης Τόλιος (Δρ οικονομικών, ΛΑΕ), Ηλίας Ιωακείμογλου (επιστημονικός σύμβουλος ΙΝΕ-ΓΣΕΕ), Σωτήρης Κοντογιάννης (δημοσιογράφος, Εργατική Αλληλεγγύη), Παναγιώτης Μαυροειδής (μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Παρεμβαίνει η Φλώρα Νικολιδάκη (πρωτοβουλία ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ)

7.30 μμ-10.00 μμ: Μπορεί να υπάρξει διεθνιστική ρήξη/αποδέσμευση από την ΕΕ; Σε ποια κατεύθυνση πρέπει να γίνει η ρήξη με την ΕΕ; Υπάρχει αστική ρήξη με την ΕΕ; Είναι εφικτή η αντικαπιταλιστική ρήξη με την ΕΕ; Ποιοι είναι οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτήν; Υπάρχουν κινήσεις στο σήμερα που μπορούν να την προετοιμάσουν; 

Άνοιγμα: Σ. Βραδής (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) - Συζητούν: Βασίλης Μηνακάκης (συγγραφέας, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), Κώστας Πίττας (ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ), Δημήτρης Παπαζαχαρίας (Ανασύνθεση ΟΝΡΑ), Σπύρος Μαρκέτος (πανεπιστημιακός), Γεράσιμος Αραβανής (Εργατικός Αγώνας) 

*Η ημερίδα γίνεται στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου πάνω σε θέματα τακτικής και στρατηγικής, στο πλαίσιο της πολιτικής πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΡ.ΠΑ. Βύρωνα: Συζήτηση "Κράτος, τοπική εξουσία, κινήματα" Παρασκευή 3 Μαρτίου

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΥΡΩΝΑ
Σας καλούμε σε συζήτηση με θέμα: «Κράτος - τοπική εξουσία - κινήματα» την Παρασκευή 3 Μαρτίου 2017 στις 7.30 μμ στο στέκι της Αριστερής Παρέμβασης, Νεαπόλεως 25, κοντά στην αγορά του Βύρωνα.

Θα συζητήσουμε με τους:
· Βασιλάκη Παναγιώτη, τοπογράφος μηχανικός-πολεοδόμος, υποψήφιος διδάκτορας Παντείου Πανεπιστημίου
· Πανδή Εύη, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Δικαιοσύνης, απόφοιτος Σχολής Δημόσιας Διοίκησης.

Το θέμα έχει ιδιαίτερη αξία σήμερα μιας και βλέπουμε τα εξής: Από τη μια το κεντρικό κράτος, οι περιφέρειες και οι δήμοι αναδιαρθρώνονται για την περαιτέρω αποτελεσματική επιβολή της πολιτικής εξαθλίωσης του λαού (ή μοιράσματος της φτώχειας στην καλύτερη) και από την άλλη εκχωρούν στο κεφάλαιο λειτουργίες του δημοσίου.

Ενώ, τα κινήματα βρίσκονται μπροστά στην πρόκληση της αναγκαίας ανασυγκρότησής τους, τόσο για την αποφυγή της κρατικοποίησής τους, όσο και για την συμβολή τους στην αντίσταση και ανατροπή των αντιλαϊκών σχεδιασμών του συστήματος.

Σας περιμένουμε !!

ΚΠΚΒ: Παρουσίαση του περιοδικού "Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση", Τετάρτη 1 Φλεβάρη, 8 μ.μ.

Το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα σας προσκαλεί στην παρουσίαση του περιοδικού "Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση" την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2017 στις 8 μμ., στη Λαμπηδόνα. Στην παρουσίαση-συζήτηση θα μιλήσουν τα μέλη της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Γιώργος Κάργας και Διονύσης Τζαρέλλας.

Το περιοδικό θεωρίας Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση, έρχεται να συμβάλει στο πεδίο της μαρξιστικής ιδεολογικής αντιπαράθεσης με την αστική ιδεολογία και της γονιμοποίησης με τη μαχόμενη εργατική τάξη. Mε την αυτονόητη για τη μαρξιστική διαλεκτική, αλληλεπίδραση θεωρίας και πράξης.

Η θεματολογία των Τετραδίων Μαρξισμού θα επεκτείνεται σε ευρύ φάσμα πεδίων (φιλοσοφία, πολιτική θεωρία, πολιτική οικονομία, ιστορία, τέχνη − πολιτισμός, κοινωνιολογία – ανθρωπολογία – ψυχολογία, περιβάλλον, γεωγραφία – θέματα χώρου, κοινωνικές διακρίσεις – φύλο – ρατσισμός, θετικές επιστήμες – τεχνολογία) με θεωρητικό και μεθοδολογικό εργαλείο το μαρξισμό και κατεύθυνση να εμβαθύνει το επαναστατικό του κεκτημένο. Να το απαλλάξει από κάθε είδους σκουριά του παρελθόντος, αλλά και να το αναπτύξει δημιουργικά και να συνομιλήσει με τις ποικίλες μαρξιστικές σχολές στο φόντο της σύγχρονης πραγματικότητας.

Θεματική συνισταμένη του περιοδικού, θα είναι η διερεύνηση της αναγκαιότητας του κομμουνισμού ως εναλλακτικής του καπιταλισμού, των όρων μετάβασης σ’ αυτόν, με τα «όπλα» του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος που είναι αναγκαία στην εποχή μας.

Διάλογος #15: Κείμενα για την πολιτική, την οικονομία κλπ

- Η ιστορία πετά το γάντι – θα το σηκώσουμε το 2017; [του Γιώργου Παυλόπουλου]

- Μια απάντηση για τη συνέλευση της τοπικής ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ξάνθης και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί το τελευταίο διάστημα [συλλογικό κείμενο]

- Επαναστατική φρασεολογία χωρίς επαναστατική τακτική [του Αντώνη Δραγανίγου]

- Ο ακροδεξιός νεοεθνικισμός [του Κώστα Μάρκου]

- Διάσκεψη για την Κύπρο στην Γενεύη: Οι "λύσεις" από τα πάνω υποθηκεύουν τις ελπίδες ειρηνικής συμβίωσης [του Γιώργου Πίττα]

- Φοβού τους κυβερνητικούς και αντί-δωρο φέροντες [του Γιάννη Ελαφρού]

Σημαντική πρωτοβουλία Διεθνιστικής Αλληλεγγύης στους λαούς της Μέσης Ανατολής από την ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Με αφορμή το συνεχιζόμενο πολεμικό χάος στη Μέση Ανατολή, η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση έστειλε αντιπροσωπεία στις εκεί χώρες, με στόχο να καταγράψει τις θέσεις των ΚΚ και ευρύτερα των αντιϊμπεριαλιστικών αριστερών μετώπων στις χώρες αυτές. Αναρτούμε -λόγω της σπουδαιότητάς τους- τις θέσεις αυτών των κομμάτων:

- Το Δημοκρατικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης για τη Μ. Ανατολή

- Συνέντευξη στελεχών του ΠΓ του ΚΚ Λιβάνου στην Αντωνία Λεγάκη

Δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις και τους ψέκασαν με χημικά και δακρυγόνα

του Χρήστου Παναγιωτόπουλου

Ήταν μια ανάμεσα σε άλλους και άλλες που θέλησαν να διαδηλώσουν ενάντια στις συνεχόμενη περικοπή της σύνταξής της. Ανυπάκουη ακόμη στα 85 χρόνια της, δεν κάθισε στο καναπέ της, δεν πίστεψε στον Τσίπρα και τον Κατρούγκαλο που λένε και ξαναλένε ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις. Βγήκε στο δρόμο και είχε το θάρρος να μην συμμορφωθεί με τις εντολές της εξουσίας. Δεν γύρισε να φύγει , αφού είδε τα ΜΑΤ και τις κλούβες. Λες και πήγαινε γυρεύοντας να φάει ξύλο. Δεν έμαθε στα 85 της χρόνια ότι πρέπει να είναι υπάκουη απέναντι στην εξουσία. Όχι η γιαγιά  δεν έμαθε στη ζωή της και μπράβο της να σκύβει το κεφάλι, να είναι υπάκουη και ραγιάς απέναντι στην κάθε εξουσία.  Έμαθε να αγωνίζεται, να είναι ανυπάκουη και ασυμβίβαστη. Δεν σταματά να αγωνίζεται ακόμα και στα 85 της χρόνια. Δίνοντας μαθήματα αντίστασης και αγώνα στη νέα γενιά.  ΔΕΝ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ  Θα φοβηθεί τα ΜΑΤ και τα χημικά του ΣΥΡΙΖΑ;

Η γυναίκα της φωτογραφίας που καλύπτει το πρόσωπο της στον ψεκασμό των συνταξιούχων με χημικά από τα ΜΑΤ χθες έξω από το Μέγαρο Μαξίμου αποτελεί σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης και της αριστεράς. Πρόκειται για την Κατίνα Μανιτάρα, ανθυπολοχαγό του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος. Σε ηλικία μόλις 10 ετών εκτέλεσε τις πρώτες της επικίνδυνες αποστολές μεταφέροντας μηνύματα κάτω από τη μύτη των Ιταλών καραμπινιέρων. Στα 11 «Αετόπουλο» στη Φωκίδα, στα 14 μάρτυρας στο βασανισμό του πατέρα της από τους παρακρατικούς. Το 1947, σε ηλικία 15 ετών γνώρισε τα πρώτα φριχτά βασανιστήρια από τα κυβερνητικά φασιστοειδή που αλώνιζαν εκείνη την εποχή στοχοποιώντας όσους είχαν αγωνιστεί για μια Ελλάδα απαλλαγμένη από ξένους και ντόπιους εκμεταλλευτές. Τον Μάη του 1947, εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας(ΔΣΕ). Σκληρές μάχες και μια μαρτυρική αλλά ηρωική ζωή στο βουνό.

Στις 28 Φλεβάρη 1948, στα 16 της, στη μάχη του Μακρύβαλτου, στην Ανω Χώρα Ναυπακτίας, παίρνει μέρος σαν γεμιστής στο οπλοπολυβόλο της ομάδας της. Τροφοδοτεί με γεμιστήρες γεμάτες σφαίρες τον σκοπευτή, ώσπου ένα θραύσμα από ρουκέτα αεροπλάνου την χτυπά στο κεφάλι.  Από τότε το θραύσμα σφηνωμένο στο κεφάλι την συνοδεύει μέχρι σήμερα. Στα μέσα του Σεπτέμβρη 1948 επιλέχθηκε να παρακολουθήσει τη Σχολή Αξιωματικών του ΔΣΕ. Στα 17 της χρόνια βγάζει τη Σχολή Αξιωματικών του ΔΣΕ (30 Μάρτη 1949) και με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού υπηρετεί τον αγώνα του λαού μας. Η Κατίνα Μανιτάρα, έχει γράψει ένα βιβλίο το οποίο εξέδωσε ιδιωτικά σε ελάχιστα αντίτυπα και στο οποίο εξιστορεί στιγμές από την πορεία της δύσκολης αλλά ηρωικής ζωής της.

Αυτή τη γυναίκα ψέκασαν με χημικά  τα ΜΑΤ στην Ηρώδου Αττικού γιατί συμμετείχε στη πορεία των συνταξιούχων και ήθελε αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων να  φτάσει μέχρι το προεδρικό μέγαρο και να τα ψάλει στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για τις περικοπές στις συντάξεις.

Ντροπή σας.

Διάλογος#14: Κείμενα για την πολιτική, την οικονομία κλπ

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά! [της Ντίνας Ρέππα]

Τον φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί! [του Κώστα Παπαδάκη]

Η διαδήλωση στη ΔΕΘ αφετηρία νέου κύκλου αγώνων

H Αριστερά μετά το βρετανικό δημοψήφισμα [του Λέανδρου Μπόλαρη]

Οι αφετηρίες του «Ενιαίου Μετώπου» [του Αντώνη Δραγανίγου]

Το εξπρές του φόβου στην Τουρκία του Ερντογάν [του Γιώργου Παυλόπουλου]

ΔΕΘ 2016: Το μπλοκ της Καμάρας και η ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος

του Παναγιώτη Ξοπλίδη*

Η φετινή ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Καμάρα, με αφορμή τα εγκαίνια της ΔΕΘ, δεν ήταν “μια από τα ίδια”, αλλά καταγράφηκε σαν η μαζικότερη και πλέον μαχητική από αυτές των τελευταίων ετών. Μένουν πολλά περισσότερα να γίνουν για μια επαρκή αγωνιστική απάντηση στην πολιτική της κυβέρνησης που συνεχίζει την αντεργατική αντιλαϊκή επίθεση. Ωστόσο, το μπλοκ των 4.000 διαδηλωτών της Καμάρας, η σύνθεσή του, ο τρόπος συγκρότησης και η προοπτική εξέλιξής του, δίνουν αυτοπεποίθηση ξανά στον κόσμο του κινήματος, ιδιαίτερα μετά την ήττα στη μάχη του ασφαλιστικού και το κλίμα απογοήτευσης που δημιούργησε.

Ποιος θυμάται την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ;

Παντιέρα

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Ο  ΕΝΦΙΑ λοιπόν έμεινε απείραχτος. Όπως έμεινε ακέραιο και το δημόσιο χρέος και πειθήνια η εξυπηρέτησή του. Υποσχέσεις για κατάργηση και διαγραφή αντίστοιχα που έγιναν καπνός όπως και αυτές για αύξηση του κατώτατου μισθού, αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ και άλλες πολλές. Δε χρειάζεται μεγαλύτερη συζήτηση πάνω σε αυτά. Λένε ότι σε ένα περιβάλλον που λένε ψέματα σχεδόν όλοι, το πρόβλημα δεν είναι ότι αυτά γίνονται πιστευτά, αλλά αντίθετα, ότι κανείς ή σχεδόν κανείς δεν έχει πλέον όρεξη να ακούσει ή να συζητήσει οτιδήποτε.

Η ιστορική εγκληματική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ακριβώς εδώ: Ενώ τα καταφέρνει απείρως καλύτερα από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να κάνει τη βρομοδουλειά της λαϊκής αφαίμαξης, ταυτόχρονα δημιουργεί το περιβάλλον του μεγάλου κινδύνου για απόλυτη απαξίωση όχι απλά της αριστερής πολιτικής, αλλά και κάθε έννοιας λαϊκής πεποίθησης ότι με τον αγώνα υπάρχει η ελπίδα για το καλύτερο. Μέσα σε τούτη την αχλή, ξεφεύγουν κάποια πράγματα πιο σημαντικά από τα αυτονόητα και τα εύπεπτα  μοιρολόγια.

Πρώτο: η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ ήταν ένα από τα τιμήματα της παραμονής στην ευρωζώνη και της επιλογής της μη-ρήξης, καθώς ρητά απαιτήθηκε από το Τρίτο Μνημόνια η είσπραξη ακριβώς 2,65 δις από την πληρωμή του φόρου-λαιμητόμου.

Δεύτερο: Μαζί με τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ,  χάρη σε αυτή, αλλά και της αύξησης των έμμεσων φόρων όπως ο ΦΠΑ, δεν υπάρχει «ανάγκη» καμίας αύξησης φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας της αστικής τάξης, της εκκλησίας ή των εφοπλιστών.

Τρίτο: Η φοροκαταιγίδα δεν έχει μόνο «εισπρακτικό» χαρακτήρα, ούτε «στερείται ορθολογισμού», όπως πλειοδοτεί σε μπαρουφολογίες η μνημονιακή αντιπολίτευση απέναντι στην μνημονιακή κυβέρνηση. Αντίθετα, μέσω της δήμευσης ή αχρήστευσης ή μετατροπής σε βάρος αντί για τελευταίο αποκούμπι της λαϊκής κατοικίας, δημιουργούνται οι όροι για «αγορά κατοικίας», πάντα σε συνδυασμό και με την παράδοση των «κόκκινων δανείων» στους διάφορους «γύπες». Πρόκειται για μέτρα βίαιης επιτάχυνσης στη διαμόρφωση ενός γενικευμένου, καθολικού καπιταλισμού σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, αυτό που στη μασκαρεμένη γλώσσα τους ονομάζουν «λειτουργία συνθηκών αγοράς».

Τέταρτο: Η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ όπως και το σύνολο των μνημονιακών πολιτικών δεν είναι «η συμφορά που μας έφερε η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση», αλλά το αποτέλεσμα της κίνησης  από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακριβώς πάνω στις στρωμένες ράγες που έχουν στήσει οι διαδοχικές κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Δικός τους νόμος ήταν ο ΕΝΦΙΑ. Αλλά και τον αλά ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΦΙΑ τον έχουν επίσης υιοθετήσει και εγκρίνει στη Βουλή το περυσινό καλοκαίρι, σε εκείνη την αμίμητη εκδήλωση δουλοφροσύνης προς την τρόικα με 222 ψήφους υπερ στο Τρίτο Πεντακομματικό Μνημόνιο (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ).

Πέμπτο (και ίσως πιο πικρό): Ήταν έκπληξη η αθέτηση της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ από τον ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ήταν! Το ίδιο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και αντικατάστασή του με άλλο δίκαιο νόμο που θα αντιμετώπιζε και το θέμα της φορολόγησης της μεγάλης περιουσίας». Ε, όταν μεγάλο εισόδημα κατά ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι κινείται πάνω από τα 12.000 ευρώ, γιατί να μην είναι πολυτέλεια πλουσίων και ένα διαμέρισμα ή μια δεύτερη καλύβα; Όταν όμως γινόταν αυτή η συζήτηση, τόσοι μα τόσοι ΣΥΡΙΖΟπληκτοι μιλούσαν για  «Κασσάνδρες», και «σεχταριστές», που  «δεν τρώγονται  με τίποτα…».

Τώρα οι ίδιοι όταν τους συναντάς συζητούν μόνο για τον καιρό ή για τη δουλειά και τα παιδιά. Ο λογαριασμός όμως, οικονομικός και πολιτικός, είναι βαρύτατος, όπως  βαριές και ασήκωτες αποδείχτηκαν  και οι διεσταλμένες αυταπάτες για τον δήθεν εύκολο κυβερνητικό δρόμο της «άμεσης ανακούφισης» μέσα από το «σύμφωνο συμβίωσης» με την ΕΕ και την αστική τάξη στην Ελλάδα.