Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την Attack στις φοιτητικές εκλογές

ΑΝΤΑΡΣΥΑ | Στις 13 Μαΐου θα διεξαχθούν φέτος οι φοιτητικές εκλογές σε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους πανελλαδικά. Τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά στις σχολές δόθηκαν μία σειρά από κρίσιμες μάχες απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να εφαρμόσει τους αντιδραστικούς νόμους που ψήφισε το προηγούμενο διάστημα, όπως οι διαγραφές φοιτητ(ρι)ών, τα «σχέδια ασφαλείας» στα ΑΕΙ και οι πειθαρχικές διώξεις, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η πολεμική έρευνα στις σχολές. 

Η Attack στα ΑΕΙ πρωτοστάτησε πανελλαδικά στις μάχες αυτές. Ήταν η δύναμη που έμπρακτα απέδειξε ότι έχει σχέδιο και αγωνιστική πρόταση, ώστε το φοιτητικό κίνημα να γίνει ανατρεπτικό και πολιτικά επικίνδυνο. Επέμεινε στην πρότασή της για αγωνιστική κλιμάκωση και για ένα γενικό “black out” της εκπαίδευσης προκειμένου να μην εφαρμοστούν και να ανατραπούν όλα τα παραπάνω μέτρα. Η Attack έδωσε ανυποχώρητα τον αγώνα για μια κεντρική αντιπαράθεση του φοιτητικού κινήματος με την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, με Γενικές Συνελεύσεις, καταλήψεις, κινητοποιήσεις.

Η πολιτική απόφαση της 6ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εικόνες

                              

                                 

ΑΤΤΑΚ στα ΑΕΙ: Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους και όλες!

ΑΤΤΑΚ στα ΑΕΙ | Την φετινή χρονιά το φοιτητικό κίνημα ήρθε αντιμέτωπο με την ίδρυση των πρώτων ιδιωτικών πανεπιστημίων. Προγράμματα σπουδών που εγκρίθηκαν με δυσκολία, στελέχη της κυβέρνησης που συμμετέχουν στις διοικήσεις των νέων μη κρατικών ιδρυμάτων, φαίνεται ήδη πως το αφήγημά τους για βελτίωση της τριτοβάθμιας παιδείας στην Ελλάδα μπάζει από παντού Παράλληλα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανακοίνωσε την πρόθεσή της για αναθεώρηση του συντάγματος, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα και στο άρθρο 16!

 Η ίδρυση των ιδιωτικών υποτίθεται πως αποσκοπεί στην «βελτίωση» των δημόσιων. Ο καπιταλισμός σχηματίζει έναν φαύλο κύκλο στον οποίο δημιουργεί προβλήματα και τα λύνει προκαλώντας νέα. Η υποβάθμιση των δημόσιων ΑΕΙ είναι αποτέλεσμα προβλημάτων που δημιουργεί το ίδιο το σύστημα. Για το πώς αντιλαμβάνεται τη μόρφωση και τη γνώση, πως επιλέγει να υποχρηματοδοτεί οτιδήποτε δεν του δίνει πίσω κέρδος και τελικά πως διαμορφώνει τα σημερινά δημόσια αει: υποστελεχωμένα, ανεπαρκή σε υποδομές και προγράμματα σπουδών.

 

Κείμενο Πολιτικής Απόφασης της 6ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 1. Είμαστε σε εποχή πολέμων και κρίσης, πολιτικής αντίδρασης, αλλά και εξεγέρσεων. Οι άνεμοι του πολέμου σαρώνουν τον πλανήτη, γίνονται κομμάτι της ζωής, αναπόσπαστο τμήμα της οικονομίας, της διαμόρφωσης των πολιτικών συστημάτων, της ιδεολογίας, του πολιτισμού. Οι άρχουσες τάξεις επιχειρούν να διασπείρουν ένα νέο “πολιτισμό” γεμάτο από μίσος, πολεμικές ιαχές, εθνικισμό, ρατσισμό, μισογυνισμό. Να μας πείσουν ότι η Γκουέρνικα της εποχής μας, η ηρωική Γάζα είναι κάτι που πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί του. Κι όμως δεν τους περνάει! 

 Η ηρωική αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, όπως και των άλλων λαών που αντιστέκονται από την Κούβα, έως τον Λίβανο και το Ιράν, μένει ανεξίτηλα χαραγμένη στο νου και τις καρδιές των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Η Μινεάπολις έδειξε πως μια αποφασισμένη κοινωνία μπορεί να διώξει τους φονιάδες του πιο αδυσώπητου κατασταλτικού μηχανισμού του πλανήτη. Τα εκατομμύρια διαδηλωτών για τη Γάζα ή τα Τέμπη, οι μεγάλοι αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, οι απεργίες των λιμενεργατών στη Μεσόγειο που δηλώνουν ότι δε φορτώνουν όπλα για τον πόλεμο, η μεγαλειώδης κινητοποίηση των αγροτών, δείχνουν ότι η μάχη για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα, και ελευθερίες θα είναι πιο σκληρή από όσο νομίζουν οι αστικές κυβερνήσεις και κράτη ή οι μεγάλοι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί. Στους δρόμους του αγώνα αλλά και στις πολιτικές αναζητήσεις και διεργασίες ξαναγεννιέται μέσα στους λαούς η ανάγκη και η δυνατότητα ενός άλλου δρόμου που θα εξασφαλίσει την ειρήνη, την ελευθερία και την αξιοπρεπή ζωή. 

Διάλογος #25 - 6η Συνδιάσκεψη

 - ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Πάμε πιο θαρρετά, συγκροτημένα και αποφασιστικά [του Λέανδρου Μπόλαρη]

 - Αριστερά και οικολογική κρίση. Κρίση έχεις και φαίνεσαι! [του Μιχάλη Σκούρτη]