H ‘’χαμένη ψήφος’’ και η χαμένη τιμή της αριστεράς

Του Παναγιώτη Μαυροειδή 
  
Αναδημοσίευση από: "Βαθύ Κόκκινο"

 Περισσεύουν αυτές τις μέρες οι τεχνικές αναλύσεις για την ‘’ματαιότητα της ψήφου’’ σε σχηματισμούς που ενδεχομένως να βρεθούν κάτω από το όριο του 3% που φασιστικά και αυθαίρετα έχει θέσει το άθλιο πολιτικό σύστημα,  μέσω των αστικών κομμάτων.

Είναι παλιά συστημική θεωρία αυτή. Έχει χρησιμοποιηθεί τόσες και τόσες φορές από τις δυνάμεις του συστήματος ενάντια στην αριστερά.

Το αξιοπρόσεκτο είναι ότι σε αυτή τη  σύντομη προεκλογική περίοδο,   σε εραστές  της θεωρίας  της ‘’χαμένης ψήφου’’, έχουν μετατραπεί και τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αριστεράς. Την επιστρατεύουν ενάντια στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ο σχηματισμός της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που απαρτίζεται από αγωνιστές του κοινωνικού κινήματος και της επαναστατικής  πολιτικής πάλης, δίνει ένα θαρρετό αγώνα με σαφή λόγο. Προτάσσει την ανάγκη της ανατροπής της επίθεσης ενάντια σε λογικές ‘’Δευτέρας Παρουσίας’’, είτε στην εκδοχή της ‘’λαϊκής εξουσίας’’   του τύπου μιας νέας Σοβιετικής ένωσης, είτε στην εκδοχή μιας δημοκρατικής μετασχηματισμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προβάλλει ένα άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο, απάντησης στην καπιταλιστική κρίση, την ΕΕ και την ελληνική οικονομική πολιτική ολιγαρχία. Με το όπλο του ξεσηκωμού και της εξέγερσης του οργανωμένου λαού. Χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες και μανίες για την διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης, που αποδεικνύονται όλο και πιο μάταιες.

Συνέχεια....

Γιώργος Ρούσης: Το ΠΑΣΟΚ γεννήτορας του αυγού του φιδιού*

Το ότι είναι αδίστακτοι και δίχως αιδώ καμία, αποδεικνύεται και μόνον από τη δίχως όρια αναίσχυντη διπλοπροσωπία του Βενιζέλου, που από τη μια εμφανίζεται ως εξωγήινος, που μόλις κατέφθασε σε τούτο εδώ τον κόσμο να μας σώσει από τα δεινά, στα οποία μας ενέπλεξαν κάποιοι άγνωστοί δυνάστες, και από την άλλη και στην πράξη είναι ο πρώτος από αυτούς τους δυνάστες.

Το ότι έχουν παράδοση να κάνουν τη βρώμικη δουλειά ενάντια στο λαϊκό κίνημα είναι πασίγνωστο από την εποχή που ο ομογάλακτός τους σοσιαλδημοκράτης Νόσκε, είναι εκείνος που ανέλαβε το ρόλο του «βρόμικου σκυλιού» και έσφαξε τους Γερμανούς προλετάριους και τους ηγέτες τους.

Το ότι στη Γαλλία βοήθησαν ανοιχτά την υποψηφιότητα του Λεπέν για να αποδυναμώσουν έτσι τον δεξιό Σιράκ και μετά καλούσαν σε αντιφασιστικό μέτωπο υπό τον Σιράκ για να αποτρέψουν τη νίκη του Λεπέν είναι επίσης γνωστό δείγμα της δίχως όρια ανευθυνότητας τους. Το ότι από τα σπλάχνα τους βγήκαν κουμάσια σαν το Μουσολίνι δεν είναι τυχαίο.

Το ότι με μεγάλη τους ικανοποίηση δέχτηκαν να συγκυβερνήσουν με το ΛΑΟΣ, τον τσεκουροφόρο διάδοχο του δικτάτορα Παπαδόπουλου Βορίδη, και το επί τω τσαρλατανικώτερο συμπλήρωμα του, φτάνει να σώσουν καμιά ψήφο τους και να ικανοποιήσουν την απαίτηση για ευρύτερη πολιτική συναίνεση των εντολοδόχων τους είναι ηλίου φαεινότερο.

Το ότι όμως οι αδίστακτοι, θα επιστράτευαν τον διδάκτορα της κωλοτούμπας Κύρτσο, ο οποίος μέχρι χθες αποκαλούσε αδιαλείπτως τον νυν αρχηγό του Καρατζαφέρη κωλοτούμπα, φτάνει να φθείρουν το Σαμαρά, και να βγάλουν πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, ήταν κάπως δύσκολο να το διανοηθεί κανείς. Και όμως το έκαναν και αυτό.

Όσοι λοιπόν, δεν τρώμε κουτόχορτο, ή δεν στοχεύουμε να αποκομίσουμε κάτι από την πόρνη εξουσία, ας αποκαλύψουμε το ρόλο τους ως γεννητόρων του αυγού του φιδιού, και ας τους αντιμετωπίζουμε ως τέτοιους.

*Ο Γιώργος Ρούσης είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το παρόν άρθρο είναι αναδημοσίευση από την κεντρική ιστοσελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στερνό αντίο, στον Δημήτρη Μητροπάνο

Όταν η ανάγκη γίνεται ιστορία...
 
«Έφυγε» σήμερα από κοντά μας η μεγάλη φωνή του λαϊκού πενταγράμμου, ο σπουδαίος καλλιτέχνης κι άνθρωπος Δ. Μητροπάνος.  Στα τραγούδια του βρήκαν έκφραση οι αγώνες, οι έρωτες, η ιστορία, η περηφάνια και η μυθολογία της εργατικής τάξης, η αγωνία ενός ολόκληρου λαού για ζωή.
 
Δίπλα στην Ελλάδα των μνημονίων, της οικονομικής λεηλασίας, της κοινωνικής μιζέριας και πολιτιστικής παρακμής, ο Μητροπάνος θα εκφράζει πάντοτε τη λεβεντιά και την προοπτική που θα μας συντροφεύει ιδιαίτερα σ' αυτή την περίοδο της σκληρής δοκιμασίας.
 
Οργανωμένος στη νεολαία Λαμπράκη από τα μαθητικά του χρόνια, παρέμεινε μέχρι τέλους κομμουνιστής, παρά τις πικρίες και τους προβληματισμούς του για την πορεία της αριστεράς. Η προσωπική του διαδρομή, η στάση ζωής και η μεγάλη του συμβολή στο τραγούδι του δίνουν μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του λαϊκού κινήματος, του εργατικού πολιτισμού και της λαϊκής τέχνης.
 
Θα είναι για πάντα στα χείλη και τη σκέψη του λαού μας, στο δάκρυ και στο γέλιο του, σε όλες εκείνες τις στιγμές που «μετράνε». Όταν η ανάγκη γίνεται ιστορία και η ιστορία γίνεται σιωπή. Αθάνατος στις καρδιές και τη μνήμη μας.

ΔΗΜΑΡ: σε μνημονιακή τροχιά, πολιτικό «πλυντήριο» στελεχών του ΠΑΣΟΚ της εποχής Σημίτη

Η καθημερινή μετατροπή της ΔΗΜΑΡ σε ένα πολιτικό πλυντήριο στελεχών του ΠΑΣΟΚ της εποχής Σημίτη δείχνει πως όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με την Αριστερά, αλλά αξιοποιείται και ως μοχλός για την ανασυγκρότηση μιας νέας σοσιαλδημοκρατίας της εποχής των Μνημονίων. Γι’ αυτό προσφέρει στέγη στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ της εισόδου στο ευρώ που ρήμαξε την παραγωγική βάση και τα εργατικά δικαιώματα προς όφελος του κεφαλαίου που διαπλέκεται με το ευρωπαϊκό, φούσκωσε το δημόσιο χρέος και τις τσέπες του κεφαλαίου με την Ολυμπιάδας των εργολάβων και της Siemens, τους εξοπλισμών των υποβρυχίων κ.α., οργάνωσε τη ληστεία του χρηματιστηρίου, μια κολοσσιαία επιχείρηση αναδιανομής πλούτου υπέρ των πλουσιότερων.

Στις χτεσινές δηλώσεις του Φ. Κουβέλη στην παρουσίαση του κόμματος του για άλλη μια φορά τονίζεται ότι τα Μνημόνια δεσμεύουν τη χώρα, παραπέμποντας σε αλλαγή στις προτεραιότητες των ισχυρών χωρών της ΕΕ για ενδεχόμενη αναδιαπραγμάτευση. Φάνηκε έτσι ο δημαγωγικός χαρακτήρας της αντιμνημονιακής ρητορείας χωρίς ρήξη με την ΕΕ.

Εξάλλου η ΔΗΜΑΡ έχει δείξει στο σύντομο διάστημα της ύπαρξής ότι αποτελεί ένα πρόθυμο αριστερό δεκανίκι της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, ακόμα και στις ακραίες της εκδοχές. Αντίθετη σε κάθε εργατική και λαϊκή κινητοποίηση και υπέρμαχος του αντιδραστικού νόμου Διαμαντοπούλου, ενάντια στο ακαδημαϊκό άσυλο και τη δημόσια, δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αδιάφορη για την κυβερνητική καταστολή που μάτωσε και έπνιξε στα χημικά του αγώνες ενός ανυπόταχτου λαού. Στήριγμα του προερχόμενου από τις γραμμές της αποτυχημένου δήμαρχου Καμίνη στο ρόλο του προπαγανδιστή των αυταρχικών, αντιδημοκρατικών και ρατσιστικών επιλογών της κυβέρνησης.

Αριστερά άξια του ονόματος της δεν μπορεί να υπάρχει έξω από την πάλη για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, μακριά από την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας των κρίσεων και της χρεοκοπίας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη μάχη των βουλευτικών εκλογών

Προκηρύσσοντας τις εκλογές για τις 6 Μάη, ο Παπαδήμος, ο εντολοδόχος της Τρόικας των ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ και του κεφαλαίου, υπογράμμισε ότι δεν θα «χαλαρώσουν» οι επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Ουσιαστικά η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προετοιμάζει το νέο Μεσοπρόθεσμο τον Ιούνη με νέες θυσίες, χαράτσια, απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις.

Ακόμα και την τελευταία στιγμή το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό περιφρονεί τη λαϊκή βούληση. Με τους αγώνες μας, τις απεργίες, τις διαδηλώσεις τις καταλήψεις Πλατειών, υπερήφανα και αποφασιστικά τους στείλαμε το μήνυμα της ανατροπής και της απαίτησης να φύγουν ΟΛΟΙ όσοι υπηρέτησαν την πολιτική της χρεοκοπίας της κοινωνίας και της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να μην χαλαρώσουν την αντίσταση ούτε ένα λεπτό, συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τους αγώνες με κορυφαίο σταθμό την Εργατική Πρωτομαγιά. Η αποτυχία και η κατάρρευση της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι επιβεβαίωση ότι η αντίσταση έφερε καρπούς.
 
Χρειάζεται να δώσουμε τη μάχη για νικήσει η ελπίδα, να ανοίξει ένας άλλος δρόμος, για την ανατροπή κάθε επίδοξου διαχειριστή της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ, την αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ, το πέρασμα των τραπεζών στο δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο και την αναδιανομή του πλούτου. Να μην επιτρέψουμε λοιπόν να έρθουν ξανά ενισχυμένα τα κόμματα του κεφαλαίου για να συγκυβερνήσουν προχωρώντας στις επιθέσεις. Ούτε να επικρατήσουν οι αυταπάτες ότι μπορεί η αριστερά να διαχειριστεί με δικιά της κυβέρνησης αυτό το άθλιο σύστημα.

Δεν θα τους αφήσουμε να φορτώσουν στις πλάτες μας τη μαζική ανεργία, τη φτώχεια, τις απολύσεις, την υπονόμευση των δημοκρατικών ελευθεριών, το ψέμα ότι τάχα για όλα φταίνε οι μετανάστες. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σταθερή στην επιλογή της ενωτικής δράσης μέσα στο κίνημα. Προτείνει ένα Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής της επίθεσης που με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα μπορεί να διαμορφώσει την εναλλακτική λύση απέναντι στο σάπιο σύστημα τους. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ,  η αντίσταση με στόχο την  απλή επιβίωση, δένεται άρρηκτα με την επανάσταση με στόχο την αξιοβίωτη ζωή, τη δημιουργία και την  ελευθερία.
 
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε αγώνα για μια άλλη κοινωνική και πολιτική πορεία, με τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων και άρα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για ένα νέο κομμουνισμό, μια νέα εποχή συλλογικής ζωής, κοινοκτημοσύνης, δημιουργικής εργασίας και πολιτιστικής άνθησης. Με αυτό το πλαίσιο στόχων ζητά αποφασιστικά τη λαϊκή ψήφο.

Ψωμί-παιδεία-ελευθερία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Αλληλεγγύη στους ναυτεργάτες

Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων των εργαζομένων!

Μήνυμα αγωνιστικής αλληλεγγύης απευθύνει στους ναυτεργάτες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και εύχεται κάθε επιτυχία για τη 48ωρη απεργία της ΠΝΟ. Η απεργία αυτή είναι μια μάχη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε σύγχρονους σκλάβους με μισθούς πείνας, χωρίς δικαιώματα, με διαλυμένο το ασφαλιστικό σύστημα. Αυτό προκαλεί και το μένος των εφοπλιστών και των εργοδοτικών φορέων. Από κοντά και οι φορείς της τουριστικής βιομηχανίας με τα υπερκέρδη από τις θέσεις μαύρης, ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης εργασίας. Αυτά τα συμφέροντα που στρέφονται ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία υπηρετεί η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, έτσι εξηγείται το μένος της υπουργού Διαμαντοπούλου, γνωστής για το καταστροφικό έργο στην παιδεία και τα αντιδημοκρατικά ξεσπάσματα.

Περισσεύει η υποκρισία όταν υπουργοί, εφοπλιστές και παπαγαλάκια των συμφερόντων τους μιλάνε για αποκλεισμό των νησιών. Τα νησιά τα έχουν αποκλείσει οι επιδοτούμενοι εφοπλιστές με την τρίτη αύξηση των εισιτηρίων σε ένα χρόνο, στο 25% αυτή τη φορά και τα αραιά δρομολόγια από σαπιοκάραβα 40 ετών Δεν είναι τυχαία η αγωγή της εταιρίας ΝΕΛ ενάντια στο δήμαρχο Λήμνου, που στρέφεται ενάντια στον αγώνα των κατοίκων του νησιού ενάντια στον αποκλεισμό που ουσιαστικά επιβάλλει η εταιρία. Τους αγρότες τους εξοντώνει η μεγάλη τιμή μεταφοράς του αγροτικού προϊόντος.

Είναι πολιτική απάτη τα περί διάλογου όταν δεν υπάρχει αντικείμενο, αφού η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ απλά καλεί τους ναυτεργάτες να υποχωρήσουν, Εξάλλου νομοθετούν με (ν)τροπολογίες καθημερινά: διάλυση των εργασιακών σχέσεων μέσω της άρσης του καμποτάζ και διάλυση του ασφαλιστικού φορέα των ναυτικών με την ένταξη του στο χρεοκοπημένο ΕΟΠΥΥ. Ο μόνος στόχος τους είναι να ακυρωθεί στην πράξη το δικαίωμα στην απεργία και να απονομιμοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση.

Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες έχουν γίνει προβληματικές λόγω του εργοδοτικού κόστους. Η απεργία πρέπει να πετύχει γιατί υπερασπίζεται στοιχειώδη δικαιώματα. Απαιτείται το πέρασμα στο δημόσιο της θαλάσσιας συγκοινωνίας με κοινωνικό έλεγχο ώστε να διασφαλιστούν ασφαλείς, τακτικές, φτηνές και φιλικές στο περιβάλλον μεταφορές που προϋποθέτουν εργασία μόνιμη, με αξιοπρεπή μισθό και ασφάλιση.

 

Γραφείο Τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αθήνα,9/4/2012

Χωρίς λόγια: Το σημείωμα του αυτόχειρα συνταξιούχου φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα. Μόνο, που δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

Αναδημοσίευση από "Βαθύ Κόκκινο"

Απάντηση της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ΚΚΕ

Η ηγεσία του ΚΚΕ πήρε δημόσια θέση στην επιστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με ολοσέλιδο άρθρο στον Ριζοσπάστη, το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012.

H Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην επιστολή της, ανέφερε ότι «εκτιμώντας το βάθος της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, τα τεράστια προβλήματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας αλλά και το ότι ωριμάζουν κρίσιμες κοινωνικές και ταξικές αναμετρήσεις», ζήτησε «άμεσα συνάντηση αντιπροσωπειών, για μια ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων πάνω στα εξής δυο ζητήματα»: